Kayokyoku: to popularny gatunek muzyki japońskiej, który był popularny w XX wieku.
Charakteryzuje się szeroką gamą stylów muzycznych, które znacząco ewoluowały na przestrzeni dekad. Przed II wojną światową łączyło tradycyjne japońskie skale muzyczne i techniki wokalne z zachodnimi elementami, takimi jak jazz i blues. Po II wojnie światowej, wraz ze zwiększoną ekspozycją na kulturę zachodnią, kayokyoku wchłonęło więcej elementów tradycyjnego popu, popu latynoskiego i europopu. Lata 60. przyniosły rozkwit „Group Sounds”, japońskich zespołów rockowych i popowych silnie inspirowanych zachodnim rock and rollem i muzyką pop, co jeszcze bardziej zróżnicowało brzmienie kayokyoku. Lata 70 i 80 charakteryzowały się pojawieniem się wielu idoli popu, zarówno męskich, jak i żeńskich. Ich muzyka obejmowała różne style, w tym optymistyczny pop, ballady, a pod koniec ery nawet synth-pop. W tym czasie widoczny był również wpływ funku, disco i R&B, co doprowadziło do rozwoju podgatunków takich jak City Pop.
Niektórzy artyści kayokyoku nadal włączali tradycyjne japońskie instrumenty, takie jak shamisen, koto i shakuhachi, tworząc unikalne brzmienie fusion

Wielu artystów odegrało kluczową rolę w kształtowaniu gatunku kayokyoku. Oto kilka znaczących postaci i ich wkład:

• Hibari Misora (美空ひばり): Często uważana za „Królową Kayokyoku”, Misora miała potężny głos i wszechstronny repertuar obejmujący pop, enkę i jazz. Była jedną z najbardziej wpływowych i uwielbianych piosenkarek w historii japońskiej muzyki.
• Kyu Sakamoto (坂本 九): Sakamoto zdobył międzynarodową sławę dzięki swojej piosence „Ue o Muite Arukō” (上を向いて歩こう), wydanej w krajach anglojęzycznych jako „Sukiyaki”. Ta piosenka stała się światowym hitem i pozostaje klasycznym przykładem uniwersalnego uroku kayokyoku.
• The Peanuts (ザ・ピーナッツ): Ten popularny żeński duet wokalny był znany ze swoich harmonii i chwytliwych melodii, zdobywając sławę na początku lat 60.
• The Tigers (ザ・タイガース): Czołowy zespół ruchu „Group Sounds” z późnych lat 60., przybliżył publiczności japońskiej rock i pop inspirowany Zachodem.
• Pink Lady (ピンク・レディー): Ten kultowy żeński duet zdominował późne lata 70. swoimi energicznymi występami i pamiętnymi piosenkami pop, stając się fenomenem kulturowym.
• Seiko Matsuda (松田聖子): Niezwykle popularna idolką w latach 80., słodki głos i optymistyczne piosenki pop Matsudy definiowały erę „Idol Kayō”.
• Yū Aku (阿久 悠): Jako jeden z najbardziej płodnych i wpływowych autorów tekstów w historii kayokyoku, Aku napisał słowa do niezliczonych hitów różnych artystów i stylów, znacząco kształtując liryczną stronę gatunku.
• Hachiro Kasuga (春日八郎): Znany ze swojego głębokiego, bogatego głosu i interpretacji tradycyjnych japońskich piosenek, Kasuga był ważną postacią w powojennej scenie kayokyoku.
• Yumi Matsutoya (松任谷由実) (znana również jako Yuming): Chociaż później kojarzona z „New Music” i City Pop, jej wczesne prace w latach 70. przyczyniły się do ewolucji kayokyoku, łącząc elementy folku i popu.
• Yellow Magic Orchestra (YMO) (イエロー・マジック・オーケストラ): Ta pionierska grupa muzyki elektronicznej, założona pod koniec lat 70., łączyła elektroniczne brzmienia z elementami kayokyoku i zachodniego popu, znacząco wpływając na kierunek japońskiej muzyki popularnej.

To tylko kilka przykładów, a wielu innych utalentowanych artystów, autorów piosenek i kompozytorów przyczyniło się do bogatego dziedzictwa kayokyoku. Ich różnorodne style i innowacje utorowały drogę dla rozwoju J-popu w jego obecnej formie, a ich muzyka nadal jest ceniona w Japonii.